Gyöngyhajú lány
Egyszer a nap
Úgy elfáradt
Elaludt mély
Zöld tó ölén
Az embereknek
Fájt a sötét
Ô megsajnált
Eljött közénk
Igen, jött egy gyöngyhajú lány
Álmodtam, vagy igaz talán
Így lett a föld, az ég
Zöld meg kék, mint rég
Igen, jött egy gyöngyhajú lány
Álmodtam, vagy igaz talán
A hajnal kelt
Ô hazament
Kék hegy mögé
Virág közé
Kis kék elefánt
Mesét mesélt
Szép gyöngyhaján
Alszik a fény
Igen, él egy gyöngyhajú lány
Álmodtam, vagy igaz talán
Gyöngyhaj azóta ég
Mély tengerbe ér
Igen, él egy gyöngyhajú lány
Álmodtam, vagy igaz talán
Mikor nagyon
Egyedül vagy
Lehull hozzád
Egy kis csillag
Hófehér gyöngyök
Vezessenek
Mint jó vándort
Fehér kövek
Igen, ébredj, gyöngyhajú lány
Álmodtam, vagy igaz talán
Ránk vár gyöngye mögött
Ég és föld között
Dziewczyna o perłowych włosach
Kiedy¶ Słońce tak się zmęczyło, że zasnęło w wysokiej trawie
Ludziom zaczęła dokuczać ciemno¶ć
Jej zrobiło się żal ludzi
I wtedy przyszła do nas
Tak, przyszła dziewczyna o perlowych włosach
w marzeniach, a może na jawie
Ziemia i niebo stały się zielone i niebieskie
jak dawniej
Gdy wstał ¶wit, poszła do domu
W¶ród niebieskich gór, pomiędzy kwiaty
Mały niebieski słoń opowiada bajki
A w jej pięknych perłowych włosach ¶pi ¶wiatło
Tak, żyje dziewczyna o perłowych włosach
W marzeniach, a może naprawdę
Od tego czasu jej perłowe włosy
l¶ni± w morskich głębinach
Kiedy jeste¶ bardzo samotny
Spada dla ciebie maleńka gwiazda
Białe perły niech cię prowadz±
Jak białe kamienie wędrowca
ObudĽ się, dziewczyno o perłowych włosach
W marzeniach, a może na jawie
Ona czeka na nas w¶ród pereł
Między ziemi± a niebem
|